شنبه 17 بهمن ماه سال 1388
روزی شعری می نویسم...

شرحی نیست از بی قراری ام
اشکهایم بهترین گواه است بر ناگفته هایم
نه! شعر نمی نویسم ماه من
صبوری می کنم باز هم
تا سرانجام روزی شعری بنویسم
که تو را هم طاقت نماند
اشک تو را هم سرازیر کند
.
.

